Stop running scared!

Przeczytałam rozdział na temat nerwicy natręctw w książce „Stop running scared!” autorstwa Herberta Fensterheima i Jean Baer. Według nich najlepszą metodą walki z natręctwami, jest powstrzymywanie się od wykonywania natrętnych rytuałów, co potwierdzają moje doświadczenia. Jeśli nie wykonasz jakieś natrętnej czynności i zamiast tego spróbujesz wytrzymać w lęku, który temu towarzyszy, natrętne myśli w końcu ucichną.

Swoją sumienność można za to ukierunkować na notowanie osiągnięć i wyliczanie korzyści płynących z powstrzymywania się. Autorzy proponują zawarcie fikcyjnej umowy ze swoim partnerem. Wyznacz w umowie, od czego chcesz się powstrzymać, a jeśli ci się to uda, wyznacz dla siebie nagrodę. Taką umowę można też zawrzeć z samym sobą.

Autorzy twierdzą, że jeśli próbujemy powstrzymywać się od pewnych rytuałów, nie powinniśmy dzielić się z innymi swoimi neurotycznymi myślami, ani spisywać ich. To sprawiłoby, że myśli staną się bardziej intensywne. 

Kocham, nie biję

Od niedawna dociera do mnie, jak straszną wyrządzono mi krzywdę w dzieciństwie. Moi rodzice uważali, że aby dziecko wychować, trzeba je bić. Byłam bita dosyć często, czasami bolało, czasem było to raczej symboliczne, ale za każdym razem czułam to samo: że dzieje mi się krzywda, że jestem poniżana, że najważniejsze dla mnie osoby – ojciec i matka – kompletnie mnie nie szanują. Czułam się po prostu niegodnie. Dopiero po latach zaczynam to rozumieć i próbuję się przekonać, że każdy człowiek ma swoją godność, która jest niezależna od tego, jak się zachowujemy i jakie błędy popełniamy. Przeraża mnie to, że w Polsce bicie dzieci jest praktykowane w wielu domach i często tłumaczy się, że to przecież tylko klaps. Dla mnie nawet klaps ma ten symboliczny wymiar bicia dzieci: ja jestem silny i mogę z tobą zrobić, co mi się podoba. Najgorsze jest to, że takie dziecko żyje w przekonaniu, że faktycznie zasłużyło.

Medytacja

Staram się ostatnio medytować. Włączam sobie płytę z treningiem autogennym albo muzyką ayurvedyjską. Efekt jest bardzo przyjemny. Znalazłam informację o badaniach przeprowadzonych na osobach medytujących od długiego czasu i dla porównania przebadano też tych, którzy w ogóle nie medytują. Tutaj streszczenie: 
We have studied a number of long-term meditators in previous studies. The purpose of this study was to determine if there are differences in baseline brain function of experienced meditators compared to non-meditators. All subjects were recruited as part of an ongoing study of different meditation practices. We evaluated 12 advanced meditators and 14 non-meditators with cerebral blood flow (CBF) SPECT imaging at rest. Images were analyzed with both region of interest and statistical parametric mapping. The CBF of long-term meditators was significantly higher (p<.05) compared to non-meditators in the prefrontal cortex, parietal cortex, thalamus, putamen, caudate, and midbrain. There was also a significant difference in the thalamic laterality with long-term meditators having greater asymmetry. The observed changes associated with long-term meditation appear in structures that underlie the attention network and also those that relate to emotion and autonomic function. 
http://www.amenclinics.com/the-science/dr-amen-s-published-research